Το νέο KerkiniToday είναι γεγονός, με λιγότερες αναρτήσεις αλλά σχετικές σχεδόν όλες με τον τόπο μας -->Αναζητήστε το Σαββατοκύριακο την ανάρτηση "ΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΜΟΥ", με την μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση για την προσπάθεια μας. -->

Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Με ποιον παίζεις τελικά; Με εμένα ή τον εαυτό σου;

Γράφει η Χριστίνα Ρογκάκου
Η έννοια του παιχνιδιού πάντα με ενθουσίαζε από τα παιδικά χρόνια όπως και τους περισσότερους φαντάζομαι. Προσφέρει μια εικόνα ανεμελιάς και ευτυχίας, κάτι που απορρέει από το να μοιράζεσαι όμορφες στιγμές με τους συμπαίκτες σου. Μια διαδικασία που πάντα με ιντρίγκαρε περισσότερο, όταν η δράση δινόταν επί ίσους όρους αλλιώς δεν είχε νόημα. Άλλη γλύκα είχε η νίκη, ίσως και ενδιαφέρον η αποτυχία, όταν αγωνιζόσουν ισάξια.
Με το πέρασμα των χρόνων όμως συνειδητοποιείς πια πως τα πράγματα αλλάζουν και έρχεσαι αντιμέτωπος με την ωριμότητα σου, που σου δίνει να καταλάβεις ότι τα “παιχνίδια” πλέον περιορίζονται. Κάποια φυσικά πάντα θα υπάρχουν προσφέροντας μας ανέμελες στιγμές χαλαρώνοντας μας από τις εντάσεις της καθημερινότητας, πάντοτε με τις ίδιες προϋποθέσεις.
Το θέμα όμως υπάρχει στο είδος του παιχνιδιού και στο ότι οι άνθρωποι μεγαλώνοντας ξεχνάνε την ντομπροσύνη που κρύβεται σε ένα παιχνίδι. Για δες…. Άλλοι αθώοι, άλλοι κουτοί, άλλοι με την παιδική ψυχή που ευτυχώς για αυτούς δεν τους έχει εγκαταλείψει…. Η πιο αστεία περίπτωση παικτών είναι αυτών που νομίζουν πως το κόλπο το έχουν κερδισμένο εξαρχής και “παίζουν με άσσο στο μανίκι” χωρίς τις περισσότερες φορές να γνωρίζουν τα όπλα του αντιπάλου μα ούτε και τα δικά τους! Για δες εκεί τι γίνεται άραγε; Πόσο εύκολα έρχεται το παιχνίδι τούμπα; Λένε πως τα παιχνίδια κρίνονται πολλές φορές στις καθυστερήσεις εκεί μπορείς να ανταποκριθείς;
Εγώ αν με ρωτήσεις τις ξέρω τις δυνάμεις μου και παίζω καθαρά με αυτές χωρίς να δίνω σημασία στις παράπλευρες απώλειες. Δεν με αφορούν τόσο τα περιοδικά σκορ όσο το τελικό αποτέλεσμα γιατί εκεί ξέρω πως κρίνονται όλα. Μα από την άλλη κι αν φανώ στο τέλος η χαμένη θα ξέρω πως ήμουν καθαρή και θα είμαι ικανοποιημένη με τον εαυτό μου γνωρίζοντας ότι αγωνίστηκα σωστά και με τόλμη!
Εσύ;; Σε βλέπω είσαι σίγουρος για την νίκη σου μα η ανασφάλεια σου δεν κρύβεται…!! Ξέρεις γιατί;;; Διότι όχι μόνο δεν βλέπεις καθαρά τον αντίπαλο σου και τα όπλα του, μα το χειρότερο είναι που δεν ξέρεις τον ίδιο σου τον εαυτό! Φάσκεις και αντιφάσκεις, πελαγώνεις, μπερδεύεσαι, χάνεσαι… Δεν ξέρεις ποιος είναι ο στόχος σου, με ποιόν παίζεις τελικά με μένα ή με τον εαυτό σου. Φοβάσαι για το αποτέλεσμα και δεν είσαι σίγουρος για το αν θες να το μάθεις εντέλει, το ξέρω και το ξέρεις.. Μα αν θες έλα να το δούμε, έρχομαι ίση απέναντι σου, τολμάω γιατί έτσι έχω μάθει να ευχαριστιέμαι κάθε μου στιγμή!

Τι λες ξεκινάμε….;;;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου