Το νέο KerkiniToday είναι γεγονός, με λιγότερες αναρτήσεις αλλά σχετικές σχεδόν όλες με τον τόπο μας -->Αναζητήστε το Σαββατοκύριακο την ανάρτηση "ΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΜΟΥ", με την μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση για την προσπάθεια μας. -->

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Πέντε χτυπητές απόπειρες να ξαναγραφεί η Ιστορία_μέρος 1ο

Λένε συχνά ότι η Ιστορία γράφεται από τον νικητή, αν και παρά τις πατριωτικές κορόνες και τις εξάρσεις των εθνικών μύθων, η παγκόσμια Ιστορία αποκρυσταλλώνεται κάποια στιγμή σε γεγονότα που δεν χωρούν αμφισβήτηση.
Κι ενώ η επιστημονική κοινότητα συμφωνεί στις βασικές γραμμές των μεγάλων γεγονότων, όπως πόλεμοι και σφαγές, είναι οι ψευδοϊστορικοί και οι πολιτικάντηδες αυτοί που προσπαθούν να «επανεξετάσουν» τις καθιερωμένες ιστορικές γνώσεις κομίζοντας ντοκουμέντα και καταγραφές που αποζητούν να αλλάξουν τον ιστορικό ρου.
Το συλλογικό παρελθόν δεν χωρά ωστόσο στην προκρούστεια κλίνη, αν και οι αρνητές επιμένουν. Κυβερνήσεις αρνούνται ακόμα και σήμερα να αποδεχθούν γενοκτονίες, ιστορικοί αναθεωρητές ψάχνουν να αλλάξουν ακόμα και αυτά που έζησαν άνθρωποι που είναι ακόμα εν ζωή κ.ο.κ.
Και βέβαια καταλήγουν στο τέλος με μια σειρά από αλλόκοτες θεωρίες στα χέρια τους για το τι τελικά συνέβη, που μας κρύβουν φυσικά επιμελώς τόσο τα σχολικά βιβλία όσο και οι ακαδημαϊκές μελέτες.
Το Ολοκαύτωμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου παραμένει εδώ το μεγάλο όνομα, αν και δεν είναι δυστυχώς το μόνο…

Η σοβιετική άρνηση του Μεγάλου Λιμού της Ουκρανίας
Το Γολοντομόρ σημαίνει «θάνατος από πείνα» και αυτό ακριβώς συνέβη στον δοκιμαζόμενο από τη σταλινική διακυβέρνηση ουκρανικό λαό μεταξύ 1932-1933: κάπου 25.000 άνθρωποι έχαναν τη ζωή τους κάθε μέρα στον κολοφώνα του λιμού, ως άλλη μια παράπλευρη απώλεια της κολεκτιβοποίησης του Ιωσήφ Στάλιν και του καθεστώτος του.
Η ραγδαία εκβιομηχάνιση που επέβαλε στην Ουκρανία το σοβιετικό καθεστώς, η εκκαθάριση της ατομικής ιδιοκτησίας αλλά και η κατάσχεση των συγκομιδών οδήγησαν σε έναν άνευ προηγουμένου λιμό που θέρισε κυριολεκτικά τους Ουκρανούς, με τη θνησιμότητα να αγγίζει κάποια στιγμή τέτοια νούμερα που οι τοπικές αρχές σταμάτησαν απλώς να την καταγράφουν. Υπολογίζεται πάντως πως τον χειμώνα του 1932-1933 έχασαν τη ζωή τους κάπου 7-10 εκατομμύρια, το ένα τέταρτο σχεδόν του πληθυσμού της αγροτικής χώρας.
Αυτή είναι βέβαια η επίσημη Ιστορία που αντίλογο δεν χωρά, μόνο άπλετο σεβασμό, αν και οι αρνητές δεν στέκονται σε τέτοια ισχυριζόμενοι πως τίποτα από αυτά δεν συνέβη.
Για τη Σοβιετική Ένωση το Γολοντομόρ ήταν σταθερά ψέμα, αποτέλεσμα ουκρανικής προπαγάνδας ή μαζικών ψευδαισθήσεων(!), και έκανε ό,τι ζοφερό περνούσε από το χέρι της για να αποσιωπήσει τον λιμό. Όσοι κατάφεραν να διαφύγουν από τη χώρα μίλησαν στη Δύση για τη θηριωδία, αλλά και πάλι έπρεπε να περιμένει ο πλανήτης μέχρι το 1983 για να αποφασίσουν οι δυτικοί ιστορικοί να ασχοληθούν σοβαρά με το θέμα, αλλά ακόμα και τότε βασίλευε η καχυποψία. Όσο για τη συζήτηση, εξαντλούνταν συνήθως στο αν ήταν ηθελημένη προσπάθεια εθνοκάθαρσης ή παράπλευρη απώλεια του σταλινικού προγράμματος.

Από το 1988, οι δυτικοί ιστορικοί άρχισαν να καταγράφουν τις μαρτυρίες των ουκρανών προσφύγων και να ψάχνουν τα νούμερα και τις καταστάσεις, σε πείσμα των λυσσαλέων σοβιετικών προσπαθειών να περάσει ο λιμός στα «ψιλά» της Ιστορίας. Αν και στα σχολικά εγχειρίδια Ιστορίας της Ουκρανίας δεν θα περνούσε το Γολοντομόρ παρά μετά το 1991, όταν η χώρα διακήρυξε την ανεξαρτησία της από το πρώην σοβιετικό άρμα…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου