-->ΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΜΟΥ, μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση για την προσπάθεια μας έρχεται τις επόμενες ημέρες. -->Το kerkinitoday, είναι η ηλεκτρονική εφημερίδα ενός "άλλου" κόσμου από την καρδιά της Κερκίνης -->

Δευτέρα, 1 Μαΐου 2017

Τρία χρόνια σχεδόν σχέση

Τρία χρόνια την τραβολογούσε. Ξέρετε, ξεπέτες σε σίκουελ, με ολίγη από αίσθημα κι αγκαλιά, γιατί δεν κατεβαίνει το εργάκι δίχως τον πασατέμπο του.
Δεν έπρεπε να μπλέξουμε εμείς, της έλεγε ξανά και ξανά το πρώτο βράδυ και ως γνωστόν μια ερωτευμένη γυναίκα ψοφάει για λόγια. Αυτό το βράδυ ήταν που λίγο καιρό μετά αποτέλεσε την πιο βολική δικαιολογία για κάθε επιθυμία της που καταχώνιαζε στα ασυζήτητα.
Συγχρονίστηκαν χέρια, μάτια κι ανάσες και η Σοφία ξεκίνησε να ζει το δικό της δραματικό άρλεκιν αγνοώντας ότι δεν έχει συμπρωταγωνιστή.
Του άρεσε, έλεγε, η ηρεμία του σπίτιου της, η πρωτοφανής οικειότητα, η χαλαρότητα στις απαιτήσεις και η άνεση που επέτρεπε τρίπλες κι ελιγμούς.
Άλλωστε δεν ήταν δα και ζευγάρι – άλλο τι είχε η Σοφία στο μυαλό της.
Απουσίαζε τις περισσότερες στιγμές, παρουσιαζόταν όμως ευλαβικά δυο φορές το μήνα για να διατηρεί το love story σε θερμοκρασία δωματίου.
Τρία χρόνια που η Σοφία ζήλευε αφόρητα και δεν τολμούσε να διεκδικήσει το παραπάνω, τρία χρόνια που ο Στέφανος έκανε ζωάρα, στον ύπνο του δικαίου.
Αν με ρωτάτε ποιος φταίει; Σαφώς και κυρίως η Σοφία, θα σας πω. Η Σοφία που πλέον βρίσκεται σε κάθε γυναικεία παρέα, σε κάθε κρασοκουβέντα. Η Σοφία που υπήρξες, θα υπάρξεις ή είσαι αυτή τη στιγμή.
Μια Σοφία πλήρως υποταγμένη στις ορέξεις κάποιου άλλου, που το μόνο που της έλειπε ήταν ένα τηλεχειριστήριο, που θα της όριζε τις βασικές της λειτουργίες και θα αποφάσιζε ποιον θα είχε στο σπίτι, το κρεβάτι, την ψυχή της.
Μια Σοφία που τηρώντας στάση αναμονής για 36 μήνες, έχασε ευκαιρίες, χώρισε ανθρώπους, επέστρεφε σε κάθε νεύμα του για ένα ακόμη παθιασμένο βράδυ.
Κρυφή σχέση απαίτησε εκείνος εξ’αρχής, κάπου χάθηκε στη μετάφραση η ηρωίδα μας.

Την μπέρδευαν οι ζήλιες του, οι διεκδικήσεις του, τα ξημερώματα που την περίμενε έξω απ’το πατρικό της.
Την μπέρδευε η χημεία τους, τα σενάρια που έπλεκε το μυαλό της όσο τον παρακολουθούσε να κοιμάται στο κρεβάτι της.
Μα κυρίως την μπέρδευαν όσα εκείνος δεν τολμούσε να ξεστομίσει, μα εκείνη τα ‘χε θεωρήσει δεδομένα.
Μπέρδεψε την εκτόνωσή του με το πάθος της. Τα θεώρησε και τα δυο έρωτα και πορεύτηκε ήσυχη στο παραμύθι της.
Γνώρισε νέους ανθρώπους, προχώρησε σε άλλες σχέσεις, αληθινές αυτή τη φορά. Σχέσεις με παρουσία, με πάπλωμα κοινό. Άδικος κόπος, τους έδιωξε. Αμφιβάλλω αν τους καλωσόρισε και ποτέ. ‘Εψαχνε δικαιολογίες να χωρίσει, να του το επικοινωνήσει, να το μάθει ότι είναι ξανά ελεύθερη και τον περιμένει.
Του έδινε την ευκαιρία στο πιάτο, την έφτυνε αυτός πατόκορφα.
Δυο χρόνια έχουν να μιλήσουν. Της τηλεφώνησε άλλη μια ακατάλληλη ώρα κι όταν εκείνη του αρνήθηκε ν’ανέβει στο διαμέρισμά της, γιατί δεν ήταν μόνη, εξαφανίστηκε οργισμένος.
Τον έψαξε στο τηλέφωνο, καιρό μετά. Δεν την αναγνώρισε.
Δεν πρόλαβε να τον αποχαιρετήσει όπως θα ήθελε, να τον ζήσει, να τον χορτάσει.
5 χρόνια από την αρχή της ιστορίας τους, ανοίγει ακόμα ημερολόγια για να κρατήσει την ανάμνηση ζωντανή, να μην ξεφτίσει, να αισθάνεται ότι κάπου, κάπως, μοιράστηκε δυο στιγμές μαζί του.
Στέλνει την ιστορία της στο pillowfights και ζητά να τη γράψουμε, παρηγορεί τον εαυτό της.
Ίσως κι εκείνος να μην ήταν τόσο αλήτης όσο αρέσει στη Σοφία να λέει, ίσως και να τη σκέφτεται ακόμη αραιά και που, ίσως και να ‘χει μετανιώσει.
Δεν αρκούν όμως δυο φευγαλαίες σκέψεις μετάνοιας για να δέσουν δυο ανθρώπους, ούτε επιτρέπεται τρία, τέσσερα, πέντε, είκοσι παθιασμένα κρεβάτια να μιλούν για έρωτα αξεπέραστο.
Εύχομαι από καρδιάς αυτή η δημοσίευση να γίνει η σφραγίδα που θα κάνει την κάθε Σοφία να συμφιλιωθεί με το παρελθόν της και να εκθρονίσει ιστορίες που δεν τους αξίζει κανένα βάθρο. Ο έρωτας έχει γλύκα και υπόσταση μόνο όταν είναι ταυτόχρονος και αμοιβαίος.

Οι κολλημένες τσίχλες στον εγκεφαλο είναι άλλη ιστορία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου