-->Νέες φωτογραφίες από αγώνες του Διαγόρα για το 2016-2017 --> Στην ετικέτα ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΑΣ, έχει προστεθεί η ενότητα ΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΜΟΥ, όπου και μπορείτε να βρείτε όλες τις φωτογραφίες και τα βίντεο που είναι σχετικά με το χωριό μας. -->Το kerkinitoday, είναι η ηλεκτρονική εφημερίδα ενός "άλλου" κόσμου από την καρδιά της Κερκίνης -->

Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

Ομοφυλόφιλη και μόνη

Η πορεία της ζωής είναι γεμάτη από ανακαλύψεις.
Η μεγαλύτερη ανακάλυψη τής έγινε στην εφηβεία. Μέχρι τότε η Βαλεντίνα πίστευε ότι κάτι πήγαινε λάθος με το σώμα της, με τα ενδιαφέροντα, με τις σεξουαλικές προτιμήσεις της.
Ποτέ δεν την ενδιέφεραν οι κούκλες, ούτε τα πολύχρωμα ροζ σπιτάκια που κτίζεις για να τοποθετήσεις μέσα μια μέρα τον εαυτό σου νύφη. Της άρεσαν τα παιχνίδια που έπαιζαν τα αγόρια της γειτονιάς και θυμάται τον εαυτό της να βρίσκει πιο ενδιαφέρουσες τις συζητήσεις τους.
Ώσπου την ερωτεύτηκε. Έρωτας αμοιβαίος από ‘κείνους που σε πάνε στο φεγγάρι και μετά σε ρίχνουν από εκεί πάνω κατευθείαν στην κόλαση. Από εκείνους που αφήνεσαι να ζήσεις χωρίς να νοιάζεσαι αν θα φέρουν καταστροφή σε όλο τον πλανήτη. Από εκείνους που στα 15, κι ενώ αναζητείς το σεξουαλικό σου προσανατολισμό, σου δίνουν την επιβεβαίωση ότι δεν είσαι η μοναδική στον κόσμο που γουστάρει γυναίκες.
Συγχρονίστηκε η φύση του έρωτα με τα κοινωνικά ταμπού, το κρυφτό με την επανάσταση της εφηβείας.
Μα ένας έρωτας που σου δίνει τα πάντα μπορεί να σου τα πάρει κιόλας.
Τρία χρόνια μετά η Βαλεντίνα πάσχιζε να επουλώσει στιγμές από την πρώτη αγάπη που της έδωσε πνοή και της πήρε κάθε αξιοπρέπεια. Τρία χρόνια μετά προσπαθούσε να πείσει τον εαυτό της και τον κόσμο γύρω της ότι ήταν ένα εφηβικό λάθος ενώ ανακάλυπτε το σώμα της.
Μάταια. Οι προσπάθειες της βρήκαν αντιμέτωπη την ίδια τη φύση της.
«Ομοφυλόφιλη», δε φοβάται να το πει πια.

Στα 25 της γεμάτη με εμπειρίες και καθαρή συνείδηση είναι περήφανη για τις επιλογές της. Όχι μόνο τις σεξουαλικές, όλες. Στάθηκε μια μέρα μπροστά από τους γονείς της, μέτρησε από το 10 αντίστροφα για το κρυφτό τόσων χρόνων και φτου ξελευθερία. Μίλησε για τα χρόνια αναζήτησης του σωστού και του λάθους, μίλησε για τις εμπειρίες της, τους φόβους της, μίλησε για την ανάγκη αποδοχής.
Την τράβηξαν σε παπάδες κι εκκλησιές για εξορκισμούς, σε γυναικολόγους για εξετάσεις ορμονών, την ανάγκασαν να ξεκινήσει ψυχοθεραπεία, μέχρι και για αποκλήρωση μίλησαν.
Έπρεπε να οχυρωθεί καλά απέναντι στα στόματα και τα χέρια που της έκλειναν πόρτες.

Τα ‘βαλε με τον εαυτό της, με την τύχη της, με τους ανθρώπους. Κλείστηκε.
Στα αζήτητα υπήρχε ένας έρωτας που έμεινε ξεχασμένος μέσα στην αναστάτωση για τη μεγάλη εξομολόγηση. Ο χρόνος δεν είναι πάντα σύμμαχος στον έρωτα · μπορεί να έρθει λίγο πριν, λίγο μετά ή στο παρά κάτι. Η Βαλεντίνα είχε μάθει σ’ αυτόν τον έρωτα να κοιτάει πάντα μπροστά στη ζωή του. Και ο έρωτας το έλαβε σοβαρά υπόψιν του. Μοιράζεται πια τις στιγμές του με κάποιαν άλλη. Από συνήθεια, από ασφάλεια, από συμβιβασμό, ποιος ξέρει;
Κάθε συνάντηση των δυο τους θυμίζει ότι το συναίσθημα μπορεί να υπερνικήσει κάθε λογική μα η λογική μπορεί να υπερισχύσει στην απουσία του ενός από τους δύο. Μέσα από την απόσταση που έχουν δυο άνθρωποι μεταξύ τους τα λόγια χάνουν τη δύναμή τους, οι πράξεις χάνουν το νόημά τους κι ο έρωτας του «για πάντα» είναι απλά εγκλωβισμένος σε άλλα χέρια.
Η Βαλεντίνα τώρα παλεύει κάπου ανάμεσα στην ομαλή ζωή της χωρίς αλάτι και πιπέρι ή στον πόλεμο για έναν έρωτα με όλα τα μπαχαρικά.

Ελπίζω να πνιγεί στο συναίσθημα και οι κανόνες να μην έχουν χώρο στη ζωή της πια. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου