Το νέο KerkiniToday είναι γεγονός, με λιγότερες αναρτήσεις αλλά σχετικές σχεδόν όλες με τον τόπο μας -->Αναζητήστε το Σαββατοκύριακο την ανάρτηση "ΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΜΟΥ", με την μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση για την προσπάθεια μας. -->

Δευτέρα, 5 Ιουνίου 2017

Εγώ σε είδα πρώτος!

Η ιστορία που θα σου πω ανήκει στην Ελένη. Εγώ δεν θα είχα τα κότσια να τη διηγηθώ ούτε στους πιο κοντινούς μου ανθρώπους, μα εκείνη βρήκε τη δύναμη να μου την εκμυστηρευτεί, να μου τη χαρίσει, και τώρα το βάρος πέφτει σε εμένα για να σου ανοίξω και να σου γνωρίσω τη δική της καρδιά.
Στα 22 της λοιπόν, μετά από σχέσεις μεγάλες σε διάρκεια παρά την ηλικία της, μετά από λάθη, απογοητεύσεις, κι αφού πλήγωσε και πληγώθηκε, ξεκίνησε μια σχέση διαφορετική απ’ αυτές που είχε κάνει ως τώρα.
Είχε αφήσει τα λάθη του παρελθόντος πίσω της, είχε μόλις πάρει το πτυχίο της και αφέθηκε σ’ έναν άνθρωπο. Η σχέση πήγαινε σοβαρά, είχε όλα τα στοιχεία μιας καλής σχέσης η οποία εξελισσόταν ομαλά. Ήταν μαζί για 5 χρόνια και μάλιστα αρραβωνιάστηκαν κιόλας.
Η Ελένη όμως ξέρει, όπως όλοι μας ξέρουμε, πως το «καλός» και το «ομαλός» δεν είναι επίθετα για να χαρακτηρίσουν μία σχέση. Δεν αρμόζουν, είναι ανάξια αυτά τα επίθετα να χαρακτηρίσουν έναν έρωτα.
Το είχε καταλάβει πως δεν είναι τίποτα ίδιο. Δεν ένιωθε ερωτευμένη. Καβγάδες και τσακωμοί έδιναν κι έπαιρναν.

Αποφάσισαν να χωρίσουν και για 4 μήνες άντεξαν μακριά, μέχρι που αποφάσισαν να δώσουν μια ακόμη ευκαιρία. Να σώσουν αυτά που δε σώζονται, θα πω εγώ.
Ένας φαύλος κύκλος είναι οι σχέσεις, μου έγραψε η Ελένη. Πληγώνεις, πληγώνεσαι, κλαις και πάλι από την αρχή. Μόνο που πήρε την απόφαση να τον κλείσει αυτόν τον κύκλο μια και καλή και να προχωρήσει στη ζωή της.
Ώσπου ένα βράδυ κάτι αλλάζει. Η Ελένη δέχτηκε ένα μήνυμα από τον αδερφό της μακροχρόνιάς της σχέσης, για να βγουν για έναν καφέ. Διατηρούσε καλές σχέσεις με την οικογένεια του πρώην της, οπότε δεν της φάνηκε κάτι περίεργο. Αν και κάτι μέσα της στριφογυρνούσε.
Ήταν το ένοχο μυστικό που μου είπε, που αν μου το έλεγε πρόσωπο με πρόσωπο, θα έσκυβε και θα ψιθύριζε αυτές τις λέξεις με μια υποψία τύψεων στο αυτί μου.
«Πάντα είχαμε μια ιδιαίτερη σχέση και μια χημεία».
Πού πήγαν Λενιώ τα μέτρια, τα καλά, τα βολικά; Τα πέταξες όλα, κι από εκεί που βαριόμουν να διαβάσω τη συνέχεια της ιστορίας σου, κατάλαβα πως κάτι που πραγματικά σε έκανε να γουστάρεις την ύπαρξή σου, άρχισε να γεννιέται.
Ο καφές έγινε μπίρα. Η μπίρα σφηνάκια. Γέλιο, αστεία, πειράγματα και ματιές όλο νόημα. Νόημα απ’ αυτό που δεν χρειάζεται να πεις και πολλά για να καταλάβει ο άλλος τι τρέχει.
Κι αντί για μια καληνύχτα, ήρθε ένα φιλί. Και μια εξομολόγηση. «Εγώ σε είδα πρώτος και σε πήρε μέσα από τα χέρια μου». Και μετά από αυτά τα λόγια κι άλλα φιλιά, συνοδευόμενα από αμηχανία.
Το βράδυ εκείνο το πέρασαν στέλνοντας μηνύματα και προσπαθώντας να δουν τι θα κάνουν με την κατάσταση. Πνίγονταν σε αναλύσεις και πάλευαν να πείσουν τους εαυτούς τους πως όλο αυτό δεν ήταν σωστό.
Αποφάσισαν να ξαναβρεθούν, για να βρουν μια λύση. Εδώ Ελένη, μου είπες ψέματα. Γιατί ήξερες πως αυτή η νέα συνάντηση δε θα ήταν μια προσπάθεια για να κατευνάσετε ό,τι είχατε ξεκινήσει.
Ήθελες να τον δεις με οποιοδήποτε κόστος. Κι ας έτρεχαν στο μυαλό σου τύψεις, ενοχές, αυτό το «δεν πρέπει» ενώ ήξερες πως δεν ήθελες τίποτα άλλο παρά μόνο να τον δεις για μια ακόμη φορά.
Κι άρχισαν τα φιλιά. Και το δέσιμο. Το πνευματικό, αλλά και το  σωματικό. Οι τύψεις έδωσαν τη θέση τους στα όνειρα, στα χαμόγελα, στην κινητήριο δύναμη των συναισθημάτων.
Τελείωσε η εποχή της καταπίεσης, των δακρύων, των καβγάδων. Η Ελένη είναι μαζί με τον αδερφό του πρώην της, κρυφά από όλους. Τον βλέπει με την πρόφαση πως είναι απλά δυο φίλοι που βγαίνουν για καφέ.
«Μαζί κι όπου πάει», μου γράφει κι εγώ είμαι περήφανος για μια κοπέλα που δε γνωρίζω, αλλά μου άνοιξε την καρδιά της. Γιατί κάθε ντροπή πάει περίπατο μόλις τον αντικρίζει. Γιατί ξέρει πως είναι αυτό ακριβώς που θέλει.
Κι ας φοβάται να μη μαθευτεί. Κι ας φοβάται ότι θα ξεφτιλιστεί, λόγω της ξεφτιλισμένης κοινωνίας που δε σε θέλει ευτυχισμένο αλλά τοποθετημένο σε ένα ραφάκι πολύ προσεκτικά, σχεδόν αποστειρωμένο.
Αυτοί που πιστεύεις πως αν μάθουν για εσάς, θα σου πουν πως έχεις κάνει ένα τεράστιο λάθος, σκέψου μήπως αυτό το λάθος το κάνουν οι ίδιοι.
Αν θέλεις τη γνώμη μου Ελένη, κράτα τις τέσσερις πιο δυνατές λέξεις που μου έστειλες και μην τις αφήσεις απ’ το μυαλό και την καρδιά σου. Μην αφήσεις κανέναν να σου τις κλέψει.

Μαζί κι όπου πάει.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου