Το νέο KerkiniToday είναι γεγονός, με λιγότερες αναρτήσεις αλλά σχετικές σχεδόν όλες με τον τόπο μας -->Αναζητήστε το Σαββατοκύριακο την ανάρτηση "ΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΜΟΥ", με την μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση για την προσπάθεια μας. -->

Πέμπτη, 10 Αυγούστου 2017

Από μια κλήση άρχισαν όλα

Θυμάσαι τι έκανες τρία χρόνια πριν από σήμερα; Τι ήθελες, τι σκεφτόσουν;
Η Ειρήνη πάντως αυτό που τότε διακαώς επιθυμούσε, ήταν να βρει επιτέλους μια σχέση με διάρκεια παραπάνω από όσο κρατάει ένα πυροτέχνημα. Ήταν κοπέλα που αναζητούσε στη ζωή της σταθερότητα και σιγουριά, όμως όλες οι εμπειρίες που τύχαιναν ως εκείνη τη στιγμή στο δρόμο της οδηγούσαν συνεχώς σε αδιέξοδο.
Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν μια κυριακάτικη μέρα. Οι Κυριακές βλέπεις ήταν πάντα κλεισμένες για καφέ και βόλτα με την κολλητή της, ιεροτελεστία από εκείνες που κρατάνε τις φιλίες αναλλοίωτες στο χρόνο. Μέχρι αυτό το σημείο λοιπόν, όλα έδειχναν πως ήταν μια ακόμη συνηθισμένη μέρα.
Η κουβέντα κυλούσε ευχάριστα, τα θέματα εναλλάσσονταν γρήγορα και έτσι δεν άργησε να τεθεί επί τάπητος το φλέγον ζήτημα, η αναζήτηση ενός επιτυχημένου δεσμού από την Ειρήνη. Η φίλη της καταλαβαίνει την μεγάλη της επιθυμία και δεσμεύεται να αναλάβει εκείνη δράση.
Όλα όμως στη ζωή γίνονται για κάποιο λόγο κι έτσι η ανάγκη της Ειρήνης να κάνει ένα τηλεφώνημα φέρνει στα χέρια της το κινητό της φιλενάδας της. Το βλέμμα της πέφτει κατά τύχη στις επαφές και τότε εμφανίζεται μπροστά της η καταχώρηση «Άγγελος». Χωρίς να καταλάβει και η ίδια το γιατί αρχίζει να ρωτάει για να μάθει λεπτομέρειες.
Η φίλη της την πληροφορεί πως είναι ένας κάλος της φίλος από τα παλιά. Το θέμα όμως δεν σταματάει εκεί, κάτι η νοσταλγία της έξαψης μια καινούργιας αρχής, κάτι η ανεξήγητη έλξη που αισθάνθηκε από την πρώτη στιγμή που είδε το όνομά του, την κάνουν να ζητήσει από τη φίλη της να του τηλεφωνήσει.
Εκείνη γελά, το γεγονός ότι δεν είχε δει καν ακόμα φωτογραφία του, αλλά ήταν αποφασισμένη να τον γνωρίσει της φαινόταν περίεργο και λιγάκι αστείο. Η επιμονή της όμως τελικά νικάει και το τηλεφώνημα γίνεται.
«Θέλω να σου γνωρίσω μια καλή μου φίλη», του λέει και αυτός απροετοίμαστος όπως ήταν αρχικά φάνηκε να σαστίζει. Η συνέχεια τους βρίσκει να μιλάνε οι δύο τους και να γνωρίζονται αναμεταξύ τους, ενώ λίγο πριν κλείσουν ανταλλάσουν αριθμούς. Όλη την υπόλοιπη μέρα στέλνουν συνεχώς μηνύματα ο ένας στον άλλον.
Η συζήτηση αναγνωριστική και προβλεπόμενη, αγαπημένη μουσική, χόμπι και ενδιαφέροντα, παρ’ όλα αυτά ο τρόπος που μιλάει την κάνει να νιώθει ότι ήξερε ποιος ήταν και τι ζητάει και αυτό δεν μπορούσε παρά να τη γοητεύσει. Οι ώρες κυλάνε γρήγορα, τώρα πια το μόνο που θέλουν είναι να βρεθούν πρόσωπο με πρόσωπο. Το ραντεβού κλείνεται δίχως καμία καθυστέρηση, το βράδυ κιόλας της ίδιας μέρας κανονίζουν να συναντηθούν. Η έξοδος γίνεται τελικά για τρεις, αφού το άγχος της νικά και καλεί τη φίλη της να συνοδέψει την παρέα.

Η πραγματικότητα έρχεται σε αντίθεση με αυτά που είχε φανταστεί χωρίς όμως να στερεί κάτι από τη γοητεία του, ήταν και πάλι απολύτως ερωτεύσιμος. Τα μάτια του ειδικά είχαν εκείνη τη μοναδική ικανότητα να σε κοιτούν και ταυτόχρονα να καταφέρνουν να αγγίζουν την ψυχή σου.
Η κουβέντα αρχίζει με ιστορίες από το παρελθόν και παλιές αναμνήσεις, δεν αργεί όμως να γίνει η Ειρήνη και πάλι το επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Και από τις δύο πλευρές επικρατεί διάχυτη αμηχανία. Οι ασχολίες τους έρχονται ξανά στο προσκήνιο και ύστερα από αρκετή συζήτηση αυτός την ρωτάει πια ευθέως αν αυτό που θέλει πραγματικά είναι να κάνει μια σχέση ή απλά παίζει για να περάσει την ώρα της. Όταν αυτή του απαντά ξεκάθαρα πως αισθάνεται έτοιμη να δεσμευτεί, αυτός της λέει τα δικά του στάνταρ για να μπορέσει να γίνει οτιδήποτε μεταξύ τους.
Οι επιθυμίες τους κουμπώνουν αβίαστα και βρίσκονται να συμφωνούν για τα πάντα, έτσι παίρνουν τελικά την απόφαση να ξεκινήσουν να βγαίνουν για να γνωριστούν καλύτερα και να δουν στην πορεία πού θα καταλήξει όλο αυτό. Όσο ήταν ακόμα στην αρχή, βλέπει ανάμεσά τους τα πράγματα περισσότερο χαλαρά. Όλες εκείνες οι αποτυχημένες προσπάθειες του παρελθόντος την κάνουν να μην έχει εμπιστοσύνη στον παράγοντα τύχη.
Ο καιρός όμως περνάει και φτάνοντας στο σήμερα, οι δύο τους συνεχίζουν να είναι ακόμα μαζί και ευτυχισμένοι. Γιατί στην τελική η συνταγή για να γνωρίσεις τον έρωτα είναι απλή. Μερικές φορές το μόνο που χρειάζεται, είναι ένας καφές, η κολλητή σου και το κινητό της.
Η εμπιστοσύνη δεν ξανακερδίζεται
Ήταν Σεπτέμβρης του 2014 όταν έχασε τη μητέρα του και γκρεμίστηκε η γη κάτω απ’ τα πόδια του. Είχε ακούσει να περιγράφουν με διάφορες λέξεις την απώλεια αλλά αυτό που ένιωθε, δε χωρούσε στα λόγια. Ήταν τόσο σημαντική για εκείνον που όσοι είχαν μείνει δίπλα του φάνταζαν λίγοι. Ο χρόνος θα τα γιάνει όλα, λένε. Μα ο καιρός  περνούσε κι εκείνος ένιωθε να βουλιάζει ολοένα και περισσότερο. Κατάθλιψη, του είπε ο γιατρός και του χορήγησε αντικαταθλιπτικά για ένα διάστημα.
Πάλευε να βρει τις ισορροπίες του, να σηκώσει κεφάλι. Η καθημερινότητά του περιοριζόταν στα βασικά. Σπίτι, δουλειά, δουλειά, σπίτι. Κι όμως, ο Δημήτρης δεν ήταν πάντα έτσι. Είχε υπάρξει χαρούμενος κάποτε. Είχε κι εκείνος μια σχέση, έναν άνθρωπο να μιλάει και να τον ακούει. Η Κική ήταν στο πλευρό του για τέσσερα χρόνια κι έπειτα, όταν χώρισαν, ποτέ δεν έπαψαν να κρατούν φιλικές επαφές. Ήξερε τα πάντα για εκείνον, ήταν ένα πρόσωπο οικείο το οποίο εμπιστευόταν.
Ένα χρόνο μετά το χαμό της μητέρας του, ο Δημήτρης αποφάσισε να αλλάξει σελίδα στη ζωή του. Έκανε τα χαρτιά του και ξεκίνησε το μεταπτυχιακό του στην πόλη της Καβάλας. Ήταν κοντά στη Θεσσαλονίκη που έμενε κι έτσι δε θα χρειαζόταν να ξενιτευτεί για να τα καταφέρει. Προσπαθώντας να ξεχάσει και να αφήσει πίσω όσα πονάνε, έκανε μια νέα αρχή.
Όταν το βλέμμα του έπεσε πρώτη φορά πάνω της, παραξενεύτηκε. Τον τρόμαξε η ομοιότητα που αντίκρισε. Η Κατερίνα έμοιαζε απίστευτα στη μητέρα του και γρήγορα την πλησίασε για να γνωριστούν. Ήταν απ’ τους πρώτους ανθρώπους που συνάντησε στην Καβάλα και δεν άργησαν να κάνουν παρέα. Η ειλικρίνειά της, του κέντρισε το ενδιαφέρον απ’ την αρχή. Δε φοβόταν να λέει αλήθειες κι αυτό την ανέβαζε ακόμη περισσότερο στα μάτια του.
Άρχισε να έλκεται από εκείνη με έναν τρόπο που δε θα μπορούσε να αγνοήσει. Φορές θα ορκιζόταν πως κι εκείνη ένιωθε το ίδιο. Ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα και κουβέντες να πλανώνται στον αέρα. Μοναδικό εμπόδιο στα μάτια του ήταν το γεγονός πως η Κατερίνα βρισκόταν ήδη σε σχέση με κάποιον άλλο. Κάποιον που βρισκόταν χιλιόμετρα μακριά της και ήταν στη ζωή της τα τελευταία πέντε χρόνια. Το μόνο που μπορούσε να κάνει είναι να περιμένει να τη δει τις μέρες που είχαν μάθημα. Τουλάχιστον τότε, είχε την προσοχή της.
Όσο ο καιρός περνούσε, τα συναισθήματά του γίνονταν όλο και πιο δυνατά. Έπρεπε να βρει τρόπους να την κερδίσει, να την κάνει δική του. Δεν άντεχε στη σκέψη πως κάποιος άλλος ήταν στο πλευρό της. Άρχισε να αυξάνει τις επισκέψεις του στην Καβάλα για να κάνει πιο αισθητή την παρουσία του δίπλα της. Έπρεπε να την κάνει να χωρίσει κι όταν στέρεψε από ιδέες, άρχισε τα ψέματα. Πολλά ψέματα άνευ λόγου κι αιτίας. Ψέματα για το ποιος ήταν, τι έκανε, πού πήγαινε. Ψέματα ακόμη και για το όνομα της μητέρας του. Έφτιαξε μια ψεύτικη εικόνα του εαυτού του για να την εντυπωσιάσει.
Άφησε τη ζωή του στην άκρη κι έγινε η σκιά της. Φρόντιζε να μην ανησυχεί εκείνη για τίποτε, να μην της λείπει κάτι, να μην υπάρχει πρόβλημα που δεν μπορεί να το λύσει. Έπρεπε να της γίνει απαραίτητος. Την ένιωθε να έρχεται πιο κοντά του σαν άνθρωπος κι αυτό τον πείσμωσε κι άλλο. Χωρίς να το πολυσκεφτεί, ξεκίνησε τις κατινιές. Έφτιαξε ένα ψεύτικο προφίλ και προσπάθησε να φέρει τα πάνω κάτω. Η τύχη του δεν κράτησε πολύ. Η Κατερίνα ανακάλυψε το παιχνίδι που παιζόταν πίσω απ’ την πλάτη της και τον έστησε στον τοίχο.
Τίποτα δεν παραδέχτηκε. Καμία αλήθεια δεν της είπε. Κάλυψε τα ψέματα με άλλα ψέματα και κέρδισε την εμπιστοσύνη της για άλλη μια φορά. Την περίοδο που ακολούθησε, δέθηκαν περισσότερο. Λίγο η εξεταστική, λίγο οι εργασίες, ο χρόνος που περνούσαν μαζί τους έφερε κοντά. Προσπάθησε να της μιλάει με ειλικρίνεια. Μάταια. Κάθε φορά που της δημιουργούσε ερωτηματικά η συμπεριφορά του, εκείνος επέλεγε να απαντάει με παραμύθια. Για εκείνον μετράνε μόνο οι πράξεις και με τις πράξεις του, της έλεγε όσα ένιωθε. Τα λόγια είναι υπερεκτιμημένα. Ποτέ του δεν τα πήγε καλά με αυτά.
Συχνά μιλούσε και με την Κική. Τίποτε το ερωτικό, μη φανταστείς. Μια τυπική επικοινωνία που δυσκολευόταν να διακόψει. Φοβόταν μήπως η Κική μάθει την ύπαρξη της Κατερίνας κι αντιδράσει υπερβολικά. Αντίστοιχα, έκρυψε κι από την Κατερίνα την ύπαρξη της Κικής από φόβο μήπως τη χάσει. Κανέναν δε θα ωφελούσε η αλήθεια στην προκειμένη. Καλύτερα να μη μάθει πότε η μία για την άλλη. Διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικός κι ο ρόλος τους στη ζωή του.
Σύντομα, η μοίρα του χαμογέλασε. Η αγαπημένη του αποφάσισε να χωρίσει και στράφηκε σε εκείνον. Όσα ονειρευόταν ήταν πια δίπλα του με σάρκα κι οστά. Τον γέμιζε με έρωτα κι αγάπη κι εκείνος ένιωθε να ανταποδίδει με πράξεις. Ζούσε την απόλυτη ευτυχία αλλά όπως όλα τα ωραία, έτσι κι αυτό, κράτησε λίγο. Η Κατερίνα ανακάλυψε τον αριθμό της Κικής στο τηλέφωνό του και δε δίστασε να επικοινωνήσει μαζί της. Μέχρι εδώ ήταν. Έμαθε τα πάντα, όλη την αλήθεια για τη ζωή του, όλα όσα της έκρυβε με περισσή μαεστρία τόσο καιρό κατέρρευσαν σαν ντόμινο μπροστά στα μάτια της.
Η Κική εξαφανίστηκε απ’ τη ζωή του. Η Κατερίνα του ζήτησε να χωρίσουν. Του είπε πως τη γέμισε με ανασφάλειες και φόβους και είναι έτοιμη να γυρίσει στον πρώην της. Ο Δημήτρης είναι μόνος. Παλεύει να την ξανακερδίσει κι αδυνατεί να καταλάβει τι πήγε στραβά. Θεωρεί πως μόνο στα λόγια ήταν λάθος. Με τις πράξεις του της φέρθηκε τίμια κι αληθινά.

Μετά από μία καταστροφή, οι άνθρωποι βγαίνουν πιο δυνατοί. Οι σχέσεις όμως, δοκιμάζονται απ’ τα θεμέλιά τους. Αν η βάση είναι γερή, μπορείς να φτιάξεις, να δημιουργήσεις, να αλλάξεις. Όταν τα θεμέλια είναι χάρτινα, όσες φορές και να χτίσεις, πάλι συντρίμμια θα ‘χεις γύρω σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου