Το νέο KerkiniToday είναι γεγονός, με λιγότερες αναρτήσεις αλλά σχετικές σχεδόν όλες με τον τόπο μας -->Αναζητήστε το Σαββατοκύριακο την ανάρτηση "ΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΜΟΥ", με την μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση για την προσπάθεια μας. -->

Κυριακή, 22 Οκτωβρίου 2017

Οι ασθένειες από το Α - Ω_Επινεφριδιακή ανεπάρκεια/ Νόσος Addison

Τα επινεφρίδια είναι δύο ενδοκρινείς αδένες που βρίσκονται πάνω από τα δύο νεφρά και υπό φυσιολογικές συνθήκες παράγουν ορμόνες πολύ σημαντικές για τη λειτουργία του οργανισμού, όπως οιστρογόνα, τεστοστερόνη, κορτιζόλη και αλδοστερόνη. Υπό διάφορες συνθήκες όμως, που συναντώνται σε όλες τις ηλικίες και στα δύο φύλα, μπορεί η παραγωγή κορτιζόλης και αλδοστερόνης να μειωθεί σε βαθμό ώστε η κατάσταση αυτή να είναι απειλητική για τη ζωή του ασθενούς. Η επινεφριδιακή ανεπάρκεια (ή Νόσος Addison) διαγιγνώσκεται με αιματολογικές ή απεικονιστικές εξετάσεις (αξονική ή μαγνητική τομογραφία), με μία ειδική εξέταση για τη μέτρηση της κορτιζόλης και με μία επίσης ειδική εξέταση, κατά την οποία προκαλείται υπογλυκαιμία στον οργανισμό με μία ένεση ινσουλίνης, που δείχνει αν η βλάβη των επινεφριδίων προκαλείται από την υπόφυση του εγκεφάλου.

ΑΙΤΙΑ
Τα επινεφρίδια αποτελούνται από το εξωτερικό περίβλημα (φλοιό) και το εσωτερικό “μυελό”. Η νόσος του Addison προσβάλλει το φλοιό των επινεφριδίων, που ευθύνεται για την παραγωγή βασικά τριών ειδών ορμονών: των γλυκοκορτικοειδών, όπως η κορτιζόλη, που ρυθμίζουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα αλλά και την ανοσολογική απόκριση (κι έτσι ελέγχεται το στρες), των αλατοκορτικοειδών, όπως η αλδεστερόνη, που ρυθμίζουν τα επίπεδα καλίου και νατρίου στο αίμα, και τέλος των γυναικείων και ανδρικών ορμονών, οιστρογόνων και τεστοστερόνης, που ρυθμίζουν τη σεξουαλική ανάπτυξη.
Η βλάβη του φλοιού των επινεφριδίων προκαλεί μειωμένη παραγωγή ορμονών και είναι είτε πρωτογενής είτε δευτερογενής.
Πρωτογενώς, συνήθως οφείλεται σε βλάβη του ανοσοποιητικού, το οποίο αναγνωρίζει το φλοιό των επινεφριδίων ως ξένο σώμα και του επιτίθεται (αυτοάνοσο), καταστρέφοντάς το. Παράγοντες που μπορεί να συμβάλλουν στην ανάπτυξη αυτοάνοσου είναι η χρόνια θυρεοειδίτιδα, η νόσος του Graves, η μυασθένεια, ο υποπαραθυρεοειδισμός, η κακοήθης αναιμία, ο διαβήτης τύπου 1, η λεύκη, ή κάποια δυσλειτουργία των όρχεων. Βλάβη στα επινεφρίδια μπορεί να προκληθεί και από χρόνια μόλυνση από τον ιό HIV ή από φυματίωση ή διάφορα είδη μυκητιάσεων.
Δευτερογενώς, η νόσος του Addison μπορεί να οφείλεται είτε σε δυσλειτουργία της υπόφυσης του εγκεφάλου και συγκεκριμένα στην ανεπαρκή παραγωγή μιας ορμόνης που λέγεται φλοιοεπινεφριδιοτρόπος ορμόνη (ACTH) και ελέγχει, όπως δηλώνει και το όνομά της, τη λειτουργία του φλοιού των επινεφριδίων, είτε στην απότομη παύση μακροχρόνιας λήψης κορτικοειδών φαρμάκων που χρησίμευαν για θεραπεία κάποιας άλλης πάθησης του οργανισμού.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Τα συμπτώματα της νόσου εξελίσσονται αργά στο πέρασμα του χρόνου, εκτός αν η νόσος εμφανιστεί στην οξεία μορφή της. Αδυναμία, κόπωση, ζάλη κατά την έγερση, χαμηλή πίεση του αίματος και λιποθυμία, μειωμένη όρεξη σε συνδυασμό με απώλεια βάρους, ναυτία, διάρροια και έμετος, έντονη επιθυμία για κατανάλωση αλμυρών φαγητών και αλατιού γενικότερα, πόνο στις αρθρώσεις, βλάβη του βλεννογόνου του στόματος, κατάθλιψη και πτώση των μαλλιών αλλά και της τριχοφυίας του σώματος γενικότερα, είναι τα συνηθέστερα συμπτώματα, που σταδιακά μπορεί να γίνονται πιο έντονα. Στην περίπτωση όμως της οξείας επινεφριδιακής ανεπάρκειας, τα συμπτώματα είναι πολύ πιο έντονα και περιλαμβάνουν πόνο στο κάτω μέρος της πλάτης, στην περιοχή της κοιλιάς και στα πόδια, υπερκαλιαιμία, χαμηλή αρτηριακή πίεση και σοβαρούς εμετούς και διάρροιες που καταλήγουν σε αφυδάτωση του ασθενούς.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η αντιμετώπιση της νόσου απαιτεί τη δια βίου (συνήθως) λήψη κορτικοειδών φαρμάκων, ώστε να υποκαθίσταται η ανεπαρκής παραγωγή ορμονών. Σε περιπτώσεις σοβαρής ανεπάρκειας μπορεί τα φάρμακα να χορηγούνται σε ενέσιμη μορφή. Ακόμη, η λήψη συμπληρωμάτων νατρίου μπορεί να ενδείκνυται μετά από σωματική άσκηση ή όταν ο ασθενής παρουσιάζει συχνές διάρροιες. Αν σημειωθεί επινεφριδιακή κρίση, απαιτείται άμεση ιατρική φροντίδα για τη χορήγηση συγκεκριμένων φαρμάκων, διότι τα πολύ χαμηλά επίπεδα σακχάρων και αρτηριακής πίεσης είναι απειλητικά για τη ζωή. Ορισμένοι ασθενείς είναι εξοικειωμένοι και έχουν πάντοτε μαζί τους ενέσεις κορτικοειδών, ώστε να αντιμετωπίσουν άμεσα μία πιθανή κρίση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου