-->ΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΜΟΥ, μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση για την προσπάθεια μας έρχεται τις επόμενες ημέρες. -->Το kerkinitoday, είναι η ηλεκτρονική εφημερίδα ενός "άλλου" κόσμου από την καρδιά της Κερκίνης -->

Κυριακή, 1 Οκτωβρίου 2017

Οι ασθένειες από το Α - Ω_Ενδομητρίωση

Η ενδομητρίωση είναι μία πολύ συνηθισμένη καλοήθης διαταραχή του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος, η οποία απαντάται ιδίως σε νεότερες γυναίκες, που βρίσκονται σε ηλικία τεκνοποίησης. Αφορά στην μη φυσιολογική ανάπτυξη του ενδομητρικού ιστού, ο οποίος κανονικά καλύπτει τα τοιχώματα της μήτρας, σε περιοχές εκτός της μήτρας. Τέτοιες μπορεί να είναι οι σάλπιγγες, οι ωοθήκες, το περιτόναιο, και γενικότερα οποιαδήποτε περιοχή πάνω ή γύρω από τη μήτρα. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, παρουσιάζονται ενδομητριακές εστίες ακόμα και σε αρκετά απομακρυσμένα όργανα και ιστούς, οι οποίες συμπεριφέρονται όπως και το φυσιολογικό ενδομήτριο, δηλαδή ακολουθούν τη διαδικασία του έμμηνου κύκλου και κατά την έμμηνο ρύση διασπώνται και αιμορραγούν, με τη διαφορά όμως, ότι επειδή λόγω της θέσης τους δεν αποβάλλονται από τον οργανισμό, τα παράγωγά τους παραμένουν στο σώμα και σταδιακά μεγαλώνουν και δημιουργούν φλεγμονές, ή ακόμα και κύστες (όταν η ενδομητρίωση εντοπίζεται στις ωοθήκες). Χαρακτηριστικό της ενδομητρίωσης είναι οι έντονοι πόνοι, είτε κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως (δυσμηνόρροια) είτε και ανεξάρτητα από αυτήν, στα σημεία όπου έχει αναπτυχθεί το ενδομήτριο, ενώ, όταν βρίσκεται στις ωοθήκες ή τις σάλπιγγες, μπορεί να επηρεάσει και τη γονιμότητα της γυναίκας.

ΑΙΤΙΑ
Δεν έχουν εξακριβωθεί τα ακριβή αίτια που προκαλούν την αφύσικη ανάπτυξη του ενδομητρίου εκτός της μήτρας. Διάφορες θεωρίες σχετίζουν τη διαταραχή με την παλινδρόμηση του αίματος κατά την έμμηνο ρύση και τη συνακόλουθη διάχυση κυττάρων του ενδομητρίου έξω από τη μήτρα, ή ακόμη με την προσκόλληση ενδομητρικών κυττάρων   σε σημεία εκτός της μήτρας, εξαιτίας κάποιας χειρουργικής επέμβασης (π.χ. καισαρικής τομής). Επίσης, έχει παρατηρηθεί ότι η ενδομητρίωση σχετίζεται σε κάποιο βαθμό, ίσως μεγάλο, με την κληρονομικότητα.
Υπολογίζεται ότι μία γυναίκα που έχει στο στενό οικογενειακό της κύκλο γυναίκες με ενδομητρίωση (μητέρα, αδελφή, θεία), έχει 6 φορές περισσότερες πιθανότητες να την εμφανίσει και αυτή κατά τη διάρκεια της ζωής της.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης είναι έντονα και καθώς περνά ο χρόνος, χωρίς να ακολουθείται η κατάλληλη θεραπεία, είναι κλιμακούμενα. Περιλαμβάνουν:
Δυσμηνόρροια (πολύ επώδυνη έμμηνο ρύση) και μεγάλη διάρκεια εμμήνου ρύσεως (πάνω από 7 ημέρες)
Πόνο κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής ή/και μετά από αυτή
Αιμορραγία κατά τη διάρκεια του έμμηνου κύκλου
Υπογονιμότητα
Διάχυτο πόνο στην χαμηλά στη λεκάνη και στον ορθό
Επίπονη ούρηση κατά την έμμηνο ρύση.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ
Υπάρχουν αρκετές μέθοδοι ελέγχου, περιορισμού ή θεραπείας της ενδομητρίωσης, αναλόγως της σοβαρότητας της διαταραχής, της ηλικίας της ασθενούς και της κατάστασής της (π.χ. αν προσπαθεί να συλλάβει).
Σε πρώτο στάδιο συνήθως χορηγούνται παυσίπονα για την ανακούφιση από τα συμπτώματα και τον πόνο, και ακολουθείται ήπια ή πιο επιθετική ορμονική θεραπεία, είτε με τη μορφή αντισυλληπτικών, είτε σε ενέσιμη μορφή. Στόχος της ορμονικής θεραπείας είναι η παρεμπόδιση της περαιτέρω ανάπτυξης των ενδομητρικών εστιών, όπου κι αν βρίσκονται, μέσω της μείωσης των ορμονών που δημιουργούν τον έμμηνο κύκλο. Προκαλείται δηλαδή, μία τεχνητή “εμμηνόπαυση”, ώστε να περιοριστούν οι εστίες και να ελεγχθεί η διαταραχή, χωρίς ωστόσο, τη δυνατότητα πλήρους θεραπείας με αυτή τη μέθοδο.
Η πλήρης θεραπεία επέρχεται μόνο με τη χειρουργική αντιμετώπιση της ενδομητρίωσης, η οποία επιλέγεται ιδίως όταν η ασθενής επιθυμεί να συλλάβει και επομένως πρέπει ο οργανισμός να “καθαρίσει” από τις ενδομητρικές εστίες οι οποίες εμποδίζουν την αναπαραγωγική διαδικασία. Αρκετές φορές, η χειρουργική θεραπεία συνοδεύεται από ορμονική θεραπεία για ορισμένο χρονικό διάστημα, ώστε να ελεγχθεί η σωστή λειτουργία του ενδομητρίου στο εξής.

Σε πολύ βαριές περιπτώσεις (κυρίως σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας), όπου οι ενδομητρικές εστίες είναι πολύ μεγάλες και δεν δύνανται να αντιμετωπισθούν διαφορετικά, μπορεί να επιβάλλεται ολική υστερεκτομή (αφαίρεση της μήτρας και του τραχήλου).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου