Το νέο KerkiniToday είναι γεγονός, με λιγότερες αναρτήσεις αλλά σχετικές σχεδόν όλες με τον τόπο μας -->Αναζητήστε το Σαββατοκύριακο την ανάρτηση "ΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΜΟΥ", με την μεγάλη επιτυχία και αναγνώριση για την προσπάθεια μας. -->

Τετάρτη, 10 Ιανουαρίου 2018

Οι ασθένειες από το Α - Ω_Κήλη κοιλιακού τοιχώματος

Η κήλη εμφανίζεται όταν ένα όργανο προβάλει μέσω ενός ανοίγματος εκτός της ανατομικής του θέσης, π.χ. όταν το έντερο προβάλει μέσα από μια αδύναμη περιοχή του κοιλιακού τοιχώματος. Η πάθηση εμφανίζεται συχνότερα στην περιοχή της κοιλιάς, αλλά κήλες μπορούν να προκληθούν επίσης στο άνω τμήμα του μηρού, τον αφαλό και στη βουβωνική χώρα. Οι περισσότερες δεν είναι άμεσα απειλητικές για τη ζωή, αλλά απαιτούν χειρουργική επέμβαση προκειμένου να προληφθούν δυνητικά επικίνδυνες επιπλοκές.
Αναλόγως της θέσης που εμφανίζονται διακρίνονται σε:
Βουβωνοκήλες
Μηροκήλες
Ομφαλοκήλες
Spiegel
Επιγαστρικές κήλες
Η βουβωνοκήλη προκύπτει όταν υπάρξει ρήξη των τοιχωμάτων της βουβωνικής χώρας και προβολή σπλάχνου. Η πλειοψηφία των περιστατικών παρατηρείται στους άνδρες. Μαζί με τις μηροκήλες καλύπτουν περίπου το 75% του συνόλου των κηλών. Η μηροκήλη αποτελεί σπανιότερη μορφή κήλης και πλήττει κυρίως τις ηλικιωμένες γυναίκες και δη τις πολύτοκες. Δημιουργείται όταν ενδοκοιλιακό όργανο προβάλει μέσω του μηριαίου δακτυλίου (λίγο κάτω από τη βουβωνική χώρα).
Hομφαλοκήλη μπορεί να συμβεί σε παιδιά και βρέφη κάτω των 6 μηνών και αποτελεί το μόνο είδος που συχνά αποκαθιστάται χωρίς καμία παρέμβαση ή θεραπεία, συνήθως όταν το παιδί φτάνει στην ηλικία των 12 μηνών. Αν δεν θεραπευτεί, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να διορθώσει το πρόβλημα. Αφορά μόνο το 3% των κηλών κοιλιακού τοιχώματος.
Η σπιγγέλειος κήλη (Spiegel) είναι σπάνια μορφή κήλης του κοιλιακού τοιχώματος που παρουσιάζεται ψηλότερα από τη βουβωνική χώρα, κάτω από τον ομφαλό και πλάγια.
H επιγαστρική κήλη δημιουργείται κατά μήκος της γραμμής που ενώνει το στέρνο με τον ομφαλό, και γι’ αυτό ονομάζεται και κήλη λευκής γραμμής. Αντιπροσωπεύει το 10% των περιστατικών και παρότι είναι σπάνιος τύπος η επιγαστρική κήλη δημιουργεί συχνότερα περίσφυξη.
Τέλος, παλαιότερες χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να δημιουργήσουν μετεγχειρητικές κήλες οπουδήποτε στο κοιλιακό τοίχωμα.
Για τη διάγνωσή τους αρκεί συνήθως η κλινική εξέταση. Σπανιότερα απαιτείται η διενέργεια πρόσθετων εξετάσεων.

ΑΙΤΙΑ
Οι κήλες προκαλούνται από χαλάρωση των κοιλιακών τοιχωμάτων σε συνδυασμό με τη χρόνια αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης. Τα αίτια πρόκλησής της είναι η παχυσαρκία, η δυσκοιλιότητα, ο ασκίτης, ο χρόνιος βήχας και η χρόνια άρση βαρών. Η χαλάρωση των κοιλιακών τοιχωμάτων προκύπτει συνήθως σε περιπτώσεις εγκυμοσύνης και τοκετών, καθώς και λόγω ηλικίας, κληρονομικών παραγόντων κ. ά. Οι τραυματισμοί και η γενετική προδιάθεση αποτελούν επίσης συχνές αιτίες.
Ανάλογα με την αιτία της, μια κήλη μπορεί να αναπτυχθεί γρήγορα ή σε μεγάλο χρονικό διάστημα.
Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης κήλης αποτελούν:
Προσωπικό ή οικογενειακό ιστορικό κήλης
Παχυσαρκία ή πλεονάζον βάρος
Xρόνιος βήχας
Xρόνια δυσκοιλιότητα
Kάπνισμα, το οποίο μπορεί να προκαλέσει χρόνιο βήχα
Παθήσεις (π.χ. κυστική ίνωση) μπορεί επίσης να αυξήσουν έμμεσα τον κίνδυνο ανάπτυξης κήλης, ιδιαίτερα όσες προκαλούν χρόνιο βήχα.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Το πιο κοινό σύμπτωμα της κήλης είναι μια υπόσκληρη μάζα που προκαλεί διόγκωση ή εξόγκωμα στην πληγείσα περιοχή.
Στην περίπτωση της βουβωνοκήλης, η διόγκωση αυτή μπορεί να υπάρχει και στις δύο πλευρές του ηβικού οστού και γίνεται αντιληπτή μέσω της αφής, όταν ο ασθενής βρίσκεται σε όρθια θέση.
Άλλα συμπτώματα της κήλης μπορεί να περιλαμβάνουν:
πόνο ή δυσφορία στην πληγείσα περιοχή (συνήθως το κάτω μέρος της κοιλιάς), ειδικά κατά το σκύψιμο, το βήχα, ή την άρση βάρους
αδυναμία, πίεση, ή αίσθημα βάρους στην κοιλιά.
Στα μωρά η κήλη μπορεί να εντοπισθεί όταν αυτά κλαίνε.
Στις περιπτώσεις περίσφιξης, η οποία αποτελεί δυνητικά απειλητική επιπλοκή ακόμα και για τη ζωή του ασθενή, μπορεί να παρατηρηθεί φούσκωμα σε όλη την κοιλιά και εμετός.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η θεραπεία της κήλης είναι μόνο χειρουργική και η απόφαση για την αντιμετώπισή της εξαρτάται από το μέγεθος της κήλης και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων που προκαλεί. Η αποκατάσταση των κηλών μπορεί να γίνει είτε με ανοικτή επέμβαση είτε με λαπαροσκοπικές χειρουργικές τεχνικές, οι οποίες είναι λιγότερο επιζήμιες για τον περιβάλλοντα ιστό και ο χρόνος αποκατάστασης είναι αρκετά συντομότερος, συγκριτικά με αυτόν που απαιτείται μετά από ανοιχτή χειρουργική επέμβαση. Όμως, δεν είναι όλες οι κήλες κατάλληλες για λαπαροσκοπική αποκατάσταση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου