-->Νέες φωτογραφίες έχουν προστεθεί στο φωτογραφικό άλμπουμ του Διαγόρα μας από τις χρονιές 1972-73 και 1965-66 - - Αναζητήστε την ανάρτηση "ΣΚΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ ΜΟΥ", με εικόνες σε άσπρο μαύρο από τις προηγούμενες δεκαετίες του χωριού μας. -->

Τρίτη, 30 Ιανουαρίου 2018

Οι ασθένειες από το Α - Ω_Λευκοπλακία

Η λευκοπλακία είναι νόσος του βλεννογόνου (εσωτερική επιφάνεια) του στόματος κατά την οποία εμφανίζονται λευκές πλάκες και χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή μια και θεωρείται προκαρκινική κατάσταση.
Η λευκοπλακία θεωρείται προκαρκινική κατάσταση. Το ποσοστό της μετάπτωσής της σε κακοήθη ανέρχεται σε ποσοστό 5% περίπου. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε λευκοπλακία του στόματος, που μάλιστα είναι και συχνή θα μεταλλαγεί σε καρκίνωμα. Οταν όμως η επιφάνεια της λευκοπλακίας εμφανίζει ραγάδες βαθειές που εύκολα αιμορραγούν και άλλα στοιχεία που θα δει ο γιατρός σας πρέπει να θεωρείται ύποπτη για μετάπτωση σε καρκίνο.

ΑΙΤΙΑ
Η αιτιολογία της λευκοπλακίας δεν έχει εντελώς διευκρινισθεί. Αναφέρονται διάφοροι παράγοντες που μπορούν να προκαλέσουν λευκοπλακία είτε τοπικοί όπως το κάπνισμα, οξύαιχμα ή κατεστραμμένα δόντια, κακές προσθετικές εργασίες, το δάγκωμα και η μάσηση παρειών (μάγουλα) και χειλέων, κακή υγιεινή του στόματος, κατάχρηση αλκοολούχων ποτών, είτε παράγοντες που αφορούν συνολικότερα τον οργανισμό (συστηματικοί) όπως έλλειψη σιδήρου και βιταμινών, ορμονικές διαταραχές, σιδηροπενική αναιμία, τριτογόνος σύφιλη.

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ
Η λευκοπλακία προσβάλλει και τα δύο φύλα περισσότρο όμως τους άνδρες. Εμφανίζεται σε άτομα ηλικίας άνω των 40 ετών και συχνότερα μεταξύ 50-70 ετών.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Στη λευκοπλακία εμφανίζονται στο εσωτερικό του στόματος ελαφρά ανασηκωμένες λευκές πλάκες οι οποίες δεν αποσπώνται. Συνήθως το μέγεθός τους ανέρχεται σε 5 χιλιοστά ή και περισσότερο ενώ το χρώμα τους μπορεί να είναι από έντονα λευκό μέχρι διαφανές. Μπορεί να είναι μεμονωμένες ενώ σπάνια μπορούν να καταλάβουν ολόκληρο το βλεννογόνο του στόματος. Η λευκοπλακία μπορεί να βρίσκεται σε κάθε σημείο της εσωτερικής επιφάνειας του στόματος (βλεννογόνος). Συνήθως βρίσκεται στήν εσωτερική επιφάνεια των παρειών (μάγουλα) και ακολουθούν οι ουλοπαρειακές αύλακες (περιοχές ανάμεσα στα ούλα και στα μάγουλα) και οι υπόλοιπες θέσεις του στόματος.

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η διάγνωση στηρίζεται πέρα από την κλινική εικόνα κυρίως στην ιστολογική εξέταση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου