--> Ένα νέο KerkiniToday έχετε μπροστά σας--> Το KerkiniToday, είναι η ηλεκτρονική εφημερίδα ενός "άλλου" κόσμου από την καρδιά της Κερκίνης -->

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2018

Ο ΘΥΡΩΡΟΣ ΤΟΥ ΠΟΡΝΕΙΟΥ

Δεν υπήρχε σ' εκείνο το χωριό πιο κακόφημη και πιο κακοπληρωμένη δουλειά από αυτή του θυρωρού στο πορνείο... όμως τι άλλο να έκανε ο ήρωας μας?.
Πράγματι, ποτέ δεν έμαθε να γράφει και να διαβάζει, ούτε ήξερα άλλη δουλειά ή κάποια τέχνη.
Στην πραγματικότητα, ήταν σ' εκείνο το πόστο γιατί ο πατέρας του και πριν από αυτόν ο παππούς του ήταν θυρωροί του πορνείου.
Μια μέρα όμως πέθανε ο γέρος ιδιοκτήτης κι ένας νέος με ανησυχίες, δημιουργικός και με επιχειρηματικό πνεύμα, ανέλαβε το πορνείο.

Ο νεαρός αποφάσισε να εκσυγχρονίσει την επιχείρηση, ανακαίνισε τα δωμάτια και μετά κάλεσε το προσωπικό για να δώσει νέες οδηγίες.
Στον θυρωρό είπε: "από σήμερα και στο εξής, εκτός από την φύλαξη της πόρτας θα μου δίνεις και εβδομαδιαία αναφορά, θα καταγράφεις τον αριθμό των ζευγαριών που μπαίνουν και ανά 5 θα ρωτάς αν έμειναν ευχαριστημένα από την επιχείρηση μας.”
Ο άνθρωπος άρχισε να τρέμει, ποτέ δεν του έλειψε η όρεξη για δουλειά όμως.... "Θα χαιρόμουν πολύ αν ικανοποιούσα την επιθυμία σας κύριε", ψέλλισε, "όμως δεν ξέρω να γράφω ούτε να διαβάζω"...
"Α.... πόσο λυπάμαι!, όπως καταλαβαίνεις, δεν μπορώ να πληρώνω άλλο άτομο να κάνει αυτή τη δουλειά, ούτε μπορώ να περιμένω πότε θα μάθεις να γράφεις και να διαβάζεις, γι' αυτό...."
"Μα κύριε δεν μπορείτε να μ' απολύσετε, δουλεύω εδώ όλη μου την ζωή, όπως ο πατέρας μου και ο παππούς μου", δεν τον άφησε να τελειώσει.
"Κοίταξε, το καταλαβαίνω, όμως δεν μπορώ να κάνω τίποτα, φυσικά θα  αποζημιωθείς με ένα ποσό για να μπορέσεις να ζήσεις μέχρι να βρεις αλλού δουλειά, σου εύχομαι καλή τύχη", και χωρίς άλλη συζήτηση του γύρισε την πλάτη και έφυγε.
Ο φίλος μας, ένιωσε να γκρεμίζεται ο κόσμος γύρω του, ποτέ δεν είχε σκεφτεί ότι θα μπορούσε να βρεθεί σε τέτοια θέση, πήγε σπίτι του, άνεργος για πρώτη φορά στην ζωή του, τι να έκανε???
Θυμήθηκε λοιπόν ότι μερικές φορές στο πορνείο όταν έσπαγε κάποιο κρεβάτι ή χαλούσε ένα ντουλάπι κατάφερνε κάποια πρόχειρη επιδιόρθωση μ' ένα σφυρί και λίγα καρφιά.
Σκέφτηκε ότι αυτή θα μπορούσε να γίνει μία προσωρινή δουλειά γι' αυτόν μέχρι που να βρει κάτι μόνιμο.
Αναζήτησε λοιπόν σ' όλο το σπίτι τα εργαλεία που χρειαζόταν αλλά το μόνο που βρήκε ήταν κάτι σκουριασμένα καρφιά και μια παλιά τανάλια.
Έπρεπε ν' αγοράσει μια πλήρη συλλογή εργαλείων και γι' αυτό θα χρησιμοποιούσε ένα μέρος της αποζημίωσης που πήρε.
Έζεψε λοιπόν το μουλάρι του και μετά από 2 ημέρες ταξίδι έφτασε την πόλη, όπου και αγόρασε τα εργαλεία που του χρειαζόταν.
Καθώς έφτασε στο σπίτι του και πριν ακόμα βγάλει τις μπότες του χτύπησε η πόρτα του, ήταν ο γείτονας του, "'ήθελα να σε ρωτήσω μήπως έχεις να μου δανείσεις ένα σφυρί?",
"Ναι, έχω μόλις αγόρασα μα το χρειάζομαι για να δουλέψω, ξέρεις έμεινα από δουλειά"
"Εντάξει θα σου το επιστρέψω το πρωί"
Όπως και έγινε, το επόμενο πρωί όπως είχε υποσχεθεί ο γείτονας χτύπησε την πόρτα, "κοίταξε, χρειάζομαι ακόμα το σφυρί, μου το πουλάς?"
"Όχι, όχι" είπε ο ήρωας μας,
"Το χρειάζομαι να δουλέψω, εξάλλου για να αγοράσω άλλο πρέπει να πάω 2 μέρες με το μουλάρι"
"Ας κάνουμε μία συμφωνία", είπε ο γείτονας,
"Εγώ θα σου πληρώσω τις 2 μέρες πήγαινε έλα, συν το κόστος του σφυριού, στο κάτω κάτω ακόμα άνεργος είσαι".
Πράγματι, αυτά τα λεφτά του έδιναν μεροκάματο για 4 ημέρες, και έτσι και έγινε.
Την επόμενη μέρα πρωί - πρωί, ένας άλλος γείτονας του χτύπησε την πόρτα, "Καλημέρα γείτονα, εσύ πούλησες το σφυρί στον γείτονα μας?"
"Ναι"
"Χρειάζομαι κι εγώ κάποια εργαλεία, σου πληρώνω το ταξίδι των 4 ημερών στο πήγαινε έλα σου και ένα κέρδος για το καθένα, τι λες?, βλέπεις δεν είναι εύκολο να βρει κάποιος χρόνο για να κάνει αυτό το ταξίδι για τις αγορές του"
Ο πρώην θυρωρός μας, άνοιξε το κασελάκι του και γείτονας διάλεξε μια πένσα, ένα κατσαβίδι, ένα σφυρί και ένα καλέμι, τα πλήρωσε και έφυγε.
"Δεν είναι εύκολο να βρει κάποιος χρόνο για να κάνει αυτό το ταξίδι για τις αγορές του", θυμήθηκε τα λόγια του γείτονα του.
Αν αυτό είναι σωστό, πολύς κόσμος θα χρειαζόταν κάποιον άλλον να ταξιδεύει για να φέρνει εργαλεία...
Στο επόμενο λοιπόν ταξίδι, αποφάσισε ότι θα ρισκάριζε λίγο κεφάλαιο από την αποζημίωση του αγοράζοντας παραπάνω εργαλεία απ' όσα είχε πουλήσει.
Eτσι, θα εξοικονομούσε χρόνο σε ταξίδια.
Κυκλοφόρησαν τα νέα γρήγορα στο χωριό και πολλοί αποφάσισαν να σταματήσουν τα ταξίδια τους για αγορές, μια φορά την εβδομάδα, ο πρώην θυρωρός και νυν έμπορος εργαλείων πήγαινε στην πόλη και αγόραζε ότι χρειαζόταν οι πελάτες του.
Γρήγορα κατάλαβε ότι αν έβρισκε ένα μέρος ν' αποθηκεύσει τα εργαλεία, θα έκανε ακόμα λιγότερα ταξίδια και θα είχε μεγαλύτερο κέρδος, έτσι νοίκιασε μία αποθήκη.
Μετά μεγάλωσε την είσοδο και ύστερα από μερικές εβδομάδες πρόσθεσε μία βιτρίνα.
Όλοι ήταν ικανοποιημένοι και αγόραζαν από το κατάστημα του, δεν ήταν πλέον υποχρεωμένος να ταξιδεύει μια και το εμπορικό της πόλης του έστελνε τις παραγγελίες, ήταν καλός πελάτης.Μετά σκέφτηκε να προσλάβει έναν τορναδόρο και να φτιάχνει ο ίδιος τα εργαλεία...
Για να μην τραβήξει όμως σε μάκρος η ιστορία, ας πούμε πως σε δέκα χρόνια ο φίλος μας έγινε εκατομμυριούχος κατασκευαστής εργαλείων, με σκληρή και τίμια δουλειά, και τελικά έφτασε να είναι ο μεγαλύτερος επιχειρηματίας της περιοχής.
Ήταν τόσο ισχυρός που μια μέρα, με αφορμή την νέα σχολική χρονιά, αποφάσισε να δωρίσει στο χωριό του ένα σχολείο.
Εκτός από γραφή και ανάγνωση, εκεί τα παιδιά θα διδάσκονταν τέχνες και τις πιο σημαντικές γνώσεις της εποχής.
Ο δήμαρχος και ο διοικητής οργάνωσαν μια μεγάλη γιορτή για τα εγκαίνια του σχολείου και ένα σπουδαίο δείπνο προς τιμή του ιδρυτή του.
Στο τέλος λοιπόν του δείπνου, ο δήμαρχος του παρέδωσε το κλειδί της πόλης και διοικητής του είπε: "με μεγάλη ευγνωμοσύνη και περηφάνια σας ζητάμε να μας κάνετε την τιμή να υπογράψετε την πρώτη σελίδα του βιβλίου των πεπραγμένων του σχολείου"
"Η τιμή είναι δική μου", είπε ο φίλος μας,
"Νομίζω πως θα μου άρεσε πολύ να υπογράψω, όμως, δεν ξέρω να γράφω και να διαβάζω, είμαι αναλφάβητος" "Εσείς αναλφάβητος????", ρώτησε με μεγάλη απορία ο διοικητής, που δεν μπορούσε να το πιστέψει, "δεν ξέρετε να γράφετε και να διαβάζεται? και δημιουργήσατε μια εμπορική και βιομηχανική αυτοκρατορία χωρίς να ξέρετε γραφή και ανάγνωση???, μένω έκπληκτος, αναρωτιέμαι τι θα μπορούσατε να κάνετε αν ξέρατε να γράφετε και να διαβάζεται???"
"Μπορώ να σας απαντήσω καλέ μου φίλε", αποκρίθηκε ο άνθρωπος μας ψύχραιμα και χαμογελαστά, "αν ήξερα να γράφω και να διαβάζω.... θα ήμουν θυρωρός σε πορνείο!!!!"


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου