--> Από την καρδιά της Κερκίνης, δεν σταματά η προσπάθεια μας, να φέρουμε τους Κερκινιώτες του κόσμου νοερά κοντά στον τόπο τους...-->

Σάββατο, 14 Ιουλίου 2018

ΤΑ ΒΑΤΡΑΧΑΚΙΑ ΣΤΟ ΑΦΡΟΓΑΛΟ


Μια φορά, δύο βατραχάκια έπεσαν σ' ένα βάζο με αφρόγαλο.
Αμέσως κατάλαβαν ότι βούλιαζαν. Ήταν αδύνατον να κολυμπήσουν ή να επιπλεύσουν για πολύ μέσα σ' εκείνη την πηχτή μάζα που έμοιαζε με κινούμενη άμμο.
Στην αρχή, τα βατραχάκια χτυπούσαν με μανία τα πόδια τους για να φτάσουν στην άκρη του δοχείου.
Όμως ήταν ανώφελο. απλώς πλατσούριζαν στο ίδιο σημείο και βυθίζονταν περισσότερο.
Ένιωθαν ότι γινόταν όλο και δυσκολότερο ν' ανέβουν στην επιφάνεια και ν' αναπνεύσουν.
Το ένα φώναξε στο άλλο: "δεν μπορώ άλλο. είναι αδύνατον να βγούμε από εδώ. Σ' αυτό το υλικό δεν μπορείς να κολυμπήσεις. Αφού θα πεθάνω, δεν βλέπω γιατί πρέπει να παρατείνω το βάσανο μου. Τι νόημα έχει να πεθάνεις εξαντλημένος από μια στείρα προσπάθεια?"
Μόλις το είπε αυτό, έπαψε να χτυπάει τα πόδια του και βυθίστηκε αμέσως. Το κατάπιε κυριολεκτικά το πηχτό άσπρο υγρό.
Το άλλο βατραχάκι, πιο επίμονο και ίσως πιο πεισματάρικο, σκέφτηκε: "δεν γίνεται! δεν υπάρχει τρόπος να κουνηθείς μέσα σ' αυτό το πράγμα. ωστόσο, παρόλο που ο θάνατος πλησιάζει, προτιμώ να παλέψω ως την τελευταία μου πνοή. δεν θέλω να πεθάνω ούτε δευτερόλεπτο πριν την ώρα μου".
Συνέχισε να προσπαθεί και να πλατσουρίζει στο ίδιο σημείο, δίχως να προχωρεί ούτε εκατοστό, ώρες και ώρες.
Και ξαφνικά, τόσο που χτυπούσε τα πόδια του, το αφρόγαλο έπηξε κι έγινε βούτυρο.
Έκπληκτο, το βατραχάκι πήδηξε και πατινάροντας έφτασε στην άκρη του δοχείου.
Πήδηξε έξω και γύρισε στο σπίτι του κοάζοντας χαρούμενο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου