--> Ένα νέο KerkiniToday έχετε μπροστά σας--> Το KerkiniToday, είναι η ηλεκτρονική εφημερίδα ενός "άλλου" κόσμου από την καρδιά της Κερκίνης -->

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

ΜΙΑ ΖΩΗΡΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ


Την ίδια φορά και τον ίδιο καιρό, κάπου αλλού, ζούσε μια μεγάλη οικογένεια. Θείοι, θείες, ξαδέρφια, όλοι μαζί με τις καλές και τις κακές τους στιγμές. Συνήθιζαν να σέβονται ιδιαίτερα τον γηραιότερο της οικογένειας, ο οποίος κατά κανόνα άφηνε τα μέλη της οικογένειας να αποφασίζουν μόνοι τους για τα περισσότερα ζητήματά τους. Ετούτη τη φορά, ο γέρος – ηγέτης προέκυψε πολύ μούχλας και οι νεότεροι άρχισαν να δυσανασχετούν. Όλος ο κόσμος γύρω τους άλλαζε και το δικό τους σπίτι είχε καθηλωθεί στο παρελθόν. Διψούσαν για αλλαγές και πρόοδο.

Δεν είναι σαφές πώς ακριβώς ξεκίνησε ο καυγάς, ήταν όμως καταστροφικός. Η οικογένεια χωρίστηκε σε δύο στρατόπεδα, ας πούμε το συντηρητικό και το προοδευτικό, και το καθένα προσπαθούσε να επικρατήσει του άλλου με κάθε τρόπο. Για πολύ καιρό κανείς δεν μπορούσε να νικήσει, ώσπου άλλαξαν οι ισορροπίες. Ένας από το συντηρητικό στρατόπεδο αποφάσισε να υποστηρίξει τους προοδευτικούς. Και δεν ήταν τυχαίος. Ήταν αξιοσέβαστος, σοφός και πολύ δυνατός. Έτσι, οι νεωτεριστές νίκησαν και το μέλλον της οικογένειας διαφαινόταν λαμπρό.
Ο νέος αρχηγός, όμως, δεν ήταν συνεπής στις ιδέες του. Σύντομα εκδήλωσε μία συμπεριφορά που κανείς δεν μπορούσε να ανεχτεί. Έγινε αλαζόνας, σκληρός, αυταρχικός και καθόλου, μα καθόλου προοδευτικός. Μάλιστα, για να διασφαλίσει την εξουσία του, μάζεψε όλα τα βιβλία σε ένα πελώριο δωμάτιο, τα κλείδωσε κι εξαφάνισε το κλειδί. Κανείς δεν είχε πλέον πρόσβαση στη γνώση που χρειαζόταν για να βελτιώσει τη ζωή του και να προοδεύσει.
Ο σοφός συγγενής, που με την αλλαγή της στάσης του είχε χαρίσει τη νίκη σε αυτόν τον αλαζόνα, πήγε μια νύχτα κι έσπασε την πόρτα. Μοίρασε όλα τα βιβλία στους συγγενής του και τους έδωσε πολύτιμες συμβουλές, ώστε να εφαρμόσουν αποτελεσματικά τη νέα γνώση. Σύντομα, ο σκληρός πατριάρχης αντιλήφθηκε τι είχε συμβεί κι έγινε πυρ και μανία! Έπιασε τον σοφό τον καθήλωσε σε έναν βράχο με σκοπό να τον αφήσει εκεί να βασανίζεται μέχρι να πεθάνει. Όσο βρισκόταν εκεί ο επαναστάτης, περνούσαν διάφοροι συγγενείς είτε για να τον πειράξουν είτε για να του συμπαρασταθούν διακριτικά (γιατί όλοι έτρεμαν τον αρχηγό).
Σε κάποιους συγγενείς, που τον είχαν βοηθήσει στο έργο του και τώρα προσπαθούσαν να τον πείσουν να συμβιβαστεί για να γλιτώσει, είπε «Εγώ, με τη θέλησή μου αμάρτησα. Δεν το αρνιέμαι... Εσείς όμως φύγετε τώρα, μήπως κακοπάθετε μαζί μου, ενώ σε τίποτα αυτό δεν μπορεί να με βοηθήσει. Διότι, αν και δυστυχώ, δεν θα ήθελα εξαιτίας μου να πάθουν και άλλοι συμφορές».
Αλλά ούτε και στις απειλές των κακεντρεχών συγγενών υπέκυψε. Μόνος του ανέλαβε πλήρως την ευθύνη της απόφασής του, χωρίς να αναμένει κανένα όφελος. «Θα υπομείνω τα πάντα», είπε, «γιατί γνωρίζω, πως αργά ή γρήγορα, θα χάσει κι αυτός την εξουσία όταν έρθει η ώρα για το καινούργιο». Ο σκληρός αρχηγός τον φυλάκισε σε σκοτεινό μπουντρούμι, όπου παρέμεινε μόνος για πολύ – πολύ καιρό.
Μέχρι που ήρθε η ώρα να αναλάβει ο νέος αρχηγός, κάτω από την εξουσία του οποίου ο φυλακισμένος ελευθερώθηκε και οι δύο παρατάξεις βρήκαν έναν τρόπο να συνυπάρξουν αρμονικά. Το παλιό άφηνε πια χώρο στο καινούργιο και το καινούργιο σεβόταν το παλιό. Και έμαθαν έτσι να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες της ζωής και να απολαμβάνουν τις χαρές της, αξιοποιώντας κάθε λεπτό της ύπαρξής τους, με στόχο ν’ αφήσουν πλούσια παρακαταθήκη στην επόμενη γενιά.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου