--> Από την καρδιά της Κερκίνης, δεν σταματά η προσπάθεια μας, να φέρουμε τους Κερκινιώτες του κόσμου νοερά κοντά στον τόπο τους...-->

Παρασκευή, 21 Σεπτεμβρίου 2018

Ο ΤΡΥΠΟΦΡΑΧΤΗΣ ΚΙ Η ΣΚΙΑ ΤΟΥ

Κάποτε φάνηκε στα σύνορα του βασιλείου ένα πελώριο πουλί που όμοιο του δεν είχε ξαναδεί ο ντουνιάς. Φόβος και τρόμος έπιασε όλα τα πετούμενα. Τρέχουν λοιπόν στο βασιλιά τους.
«Μη φοβάστε – κάνει ο τρυποφράκτης με κομπασμό – σαν του βαστάει ας κοπιάσει προς τα  ‘δω!!!»
«Αν ήξερες βασιλιά μας τι τεράστιο πουλί που είναι?…»
«Είναι τόοοσο?», και τέντωσε τη μια του φτερούγα ο τρυποφράκτης.
«Τι λες βασιλιά μας???»
«Έχει γούστο να μου πείτε πως είναι τόοοσος???» και τέντωσε τώρα και τις δυο φτερούγες του.
Ξαφνικά ένας μεγάλος ίσκιος, σα σύννεφο πέρασε από πάνω τους και έκρυψε τον ήλιο. «Μήπως είναι αυτός??», ρώτησε ο τρυποφράκτης.
«Αυτός… αυτός είναι…» φώναξαν τρομαγμένα τα πουλιά.
Ο βασιλιάς έκανε πως αγρίεψε, πηδάει από το θρόνο του και χυμάει κατά τον ίσκιο που άφηνε το τεράστιο πουλί. «Ψηλά είναι ο εχθρός!!!», φώναξαν τα πουλιά, «αυτό που κυνηγάς είναι ο ίσκιος του!!!».
Ο τρυποφράκτης έκανε πως δεν άκουγε και συνέχισε να κυνηγά τον ίσκιο, που σιγά σιγά έφτανε κοντά σ’ ένα φράχτη. «Μη με κρατάτε μωρέ – φώναξε… - εδώ είναι ακόμα, αφήστε με να τον φάω τον κερατά».
Τα υπόλοιπα πουλιά προσπαθούσαν φωνάζοντας τώρα δυνατότερα να δώσουν στο βασιλιά να καταλάβει πως κάνει λάθος και πως αυτό που ακόμα κυνηγάει είναι ίσκιος, «νάτος!!! Βασιλιά μας, στριφογυρίζει από πάνω σου…».
«Ε!!! τότε τρύπα σας και τρύπα μου κι όποιον πάρει ο χάρος!!», φώναξε ο τρυποφράκτης και χώθηκε μέσα στο φράχτη, που έγινε από τότε το μόνιμο καταφύγιο του. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου